Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Hastanesi koridorlarına taşan cuma namazı ve kamu sağlığı fotoğrafı
Toygun ATİLLA
HASTANE KORİDORLARINDA DOLAŞIRKEN
Anlatacağım imaj ile bundan birkaç hafta evvel pandemi devrinde yapılan konteynerlardan oluşan Cerrahpaşa’daki Tıp Fakültesi Prof. Dr. Murat Dilmener Acil Durum Hastanesi’nde karşılaştım.
Öğlen saati, cuma vaktiydi. Koridorlarda ilerlerken ezan sesini duymaya başladığımda içeride bir mescit olduğunu anlamıştım. Ezan sesine yanlışsız yaklaştığımda ise mescitten hastane koridorlarına taşan ve namazlarını eda eden insanları gördüm.
Burası bir hastaneydi. Yani, mikrobun, enfeksiyonun, temas riskinin en çok konuşulması gereken yerdi. Beşerler ise hastane koridorlarında namaz kılmaya çalışıyordu.
Gördüğüm görüntü bir ibadet fotoğrafı değildi, gördüğüm görüntü bir kamu sıhhati fotoğrafıydı.
Hastane koridorları, hasta sedyelerinin geçtiği, refakatçilerin beklediği, enfeksiyon zincirinin en kırılgan olduğu yerdi. Halk ortasında “hastane mikrobu” denen tıbbi literatürde ise “nozokomiyal enfeksiyonun” olarak bilinen ve öldürücü sonuçları olan durum da tam da böylesine ortamlarda oluşurdu.
Aradan tam 2 hafta geçti. Cerrahpaşa’daki Tıp Fakültesi Prof. Dr. Murat Dilmener Acil Durum Hastanesi’ndeki insan sıhhatini tehdit eden bu görüntüyü kaleme almak için tam 2 hafta düşündüm.
DOKTORLAR NEDEN SESSİZ?
İnsan sıhhatini tehdit eden böylesine sıhhatsiz bir ortamda oluşan imgeyi yazarsam sıkıntımın insanların ibadetiyle olduğunu düşünenler olabilir miydi? Maalesef bu türlü bir iklim de vardı.
Tam bunu aşmıştım ki… Bu sefer de kendi kendime, “Bu görüntüyü gören birinci kişi sen değilsin. Her gün hastaneye gelen binlerce insan bu durumu görüyor. Bırak insanları, burada insan sıhhati ile ilgilenen tabipler misyon yapıyor. Onlar bile bu duruma kayıtsızken sen neden bu durumu yazmak istiyorsun?”
Öyle ya…
İnsan sıhhatinden sorumlu, hastane mikrobundan da, bulaşıcı hastalıklardan da, enfeksiyondan da hepimizden daha çok bilgi sahibi olan tabipler bile bu duruma ses çıkarmıyorsa ben neden bunu yazacaktım ki…
İTİRAF EDİYORUM
Bir de bunların ötesinde biz İşverenler Dünyası isimli bir mecraydık. İş dünyası ve iktisat haberleri ile ilgili haberler yapıyorduk. Çalışma arkadaşlarıma da vakit zaman iktisat ve iş dünyası haberlerinin dışına çıkmamamız konusunda ikazlarda bulunuyordum. Dolayısı ile gördüğüm görünüm hem bizim okur kitlemize hem de yayın siyasetimize çok uygun değildi.
İtiraf ediyorum.
Tam 2 hafta kendi kendimi bu türlü ikna etmeye çalıştım. İnsan sıhhatini tehdit eden bu görüntüyü yazmamak için kendi kendime nedense direndim.
GİDİN, GÖRÜN, ŞAHİT OLDUN
Sonra kendi kendimi ikna ettim.
Bu yazıyı yazmak bugüne; bir cuma gününe nasip oldu.
Merak eden bugün cuma namazı sırasında İstanbul Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Prof. Dr. Murat Dilmener Acil Durum Hastanesi’ne gitsin. Mescitten hastane koridorlarına taşan insan kalabalığını görsün. Sonra bir de tıpkı insanların ibadetlerini gerçekleştirmek için abdest almak zorunda kaldıkları tuvaletleri bir görsün. Yorum yapmıyorum. Yalnızca gidin ve kendi gözlerinizle şahit olun.
NE İNANÇ TARTIŞMASI NE DE İDEOLOJİK KUTUPLAŞMA
Mesele ne namaz ne ibadet. Bunun altını kalın kalın çiziyorum ki, durum net anlaşılsın. Problem, insanların sıhhatsiz kurallara mahkum edilmesi.
Maalesef pandemi kurallarında çabukla yapılan ve o devir büyük hizmetler veren bir konteyner hastanedeki ortamdan bahsediyorum size…
İroni işte tam da burada başlıyor.
Pandemi devri inşa edilen konteyner hastanede, her gün maske uyarısı, el hijyen afişleri ve temas riskine dair eğitimler veriliyordu.
Şu an ise mescidin dışına taşan, her dakika binlerce kişinin ayaklarını basarak geçtiği hastane koridorundaki toplu ibadet imgesine hiçbir tabibin hiçbir yöneticinin sesi çıkmıyor. Kimse bu duruma ve ortama “bu sağlıklı değil” demiyor.
Tekrar söylüyorum. Maksadım ne bir inanç tartışması ne de ideolojik kutuplaşmaya yeni bir cephe açmak… Kamu aklıyla kamu sıhhatinin ayrıldığı noktada yalnızca kamu sıhhatine dikkat çekmek…
SUSKUNLUK PANDEMİSİ
Bir şey daha…
Hastanelerde bulaşıcı olan mikrop tehlikesine dikkat çekerken, en bulaşıcı şey yalnızca mikrop mu diye kendi kendime düşünüyorum. O denli ya mikroptan daha tehlikeli şey tahminen de “suskunluktur” Ben bile insan sıhhatini tehdit eden bir durumu yazmak için 2 hafta susmadım mı?
Yoksa, “Suskunluk pandemisi” bana da bulaşmıştı…
Bu ülke hepimizin. Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Hastanesi bu ülkenin bilim, irfan yuvası. Bugüne kadar binlerce bilim beşerinin yetişmesine öncülük etmiş bir kurum.
Bir gün o konteynerlerden oluşan hastaneyi gidin görün. Hastaları, tabipleri, hemşireleri, hasta bakıcıları…
SON KELAMIM İŞVERENLER DÜNYASINA
Son kelamımda iş dünyasına, Koç’undan Sabancı’sına, Ülker’inden, Boyner’ine…
Konteynerlardan oluşan hastanede insan sıhhati için uğraş eden tabipler, hemşireler, hasta bakıcıları ve oralarda tedavi olmak isteyen vatandaşlarımızı görün.
Ha bir de bugün dikkat çektiğim hastane koridorlarına taşan ve insan sıhhatini tehdit eden ortamı gözlemleyin.
Belki ülkenin irfan ve bilim yuvası hastanenin konteyner koşullarından kurtarılarak çağdaş bir hale getirilmesi için sizlerin de yapabileceği bir şeyler vardır. Evvel sağlıklı kaidelerde çağdaş bir hastane sonra da cami inşa edilecek bir taban hazırlanması için sizlerin de katkısı olabilir.
Suskunluk pandemisini atlatmak ve yaşadığımız topluma katkıda bulunmak hepimizin elinde…
patronlardunyasi.com
