Gazeteci Suat Kozluklu ilk romanı KAM Davası ile kadim Anadolu mitolojisini polisiye gerilimle buluşturuyor

Hikâye nerede geçiyor?

Balıkesir’in Edremit Körfezi’nde, Kaz Dağları’nın bereketli yamacına yaslanmış, hâlâ yaşayan bir efsane: Tahtakuşlar Köyü.

Köy, bugün hâlâ Tahtacı Alevi-Türkmen kültürünü ve Orta Asya’dan taşıdığı Şaman kökenli gelenekleri en canlı biçimde yaşatan seçkin yerlerden biri. Türkiye’nin birinci ve tek özel etnografya müzesi olan Tahtakuşlar Etnografya Galerisi’ne konut sahipliği yapmasıyla da farklı bir kıymete sahip. Mezarlıkların günlük hayatın içinde doğal bir modül olduğu, çocukların söylencelerle büyüdüğü, kör bilge tahtacı Karadana Salman’ın başlattığı rivayetin jenerasyondan nesile aktarıldığı bu topraklar; hem romanın yeri hem de ruhunun kendisini oluşturuyor.

ROMAN NEYİ ANLATIYOR?

Hikâye, Tahtakuşlar köyünde işlenen gizemli bir cinayetle başlar. Birinci bakışta klasik bir “kim yaptı?” sorusu üzere duran bu olay, çok geçmeden kökü binlerce yıl öncesine uzanan kadim bir çatışmaya dönüşür: Ak Şamanlar’ın (iyileştiren, koruyan, göğün parıltısıyla yürüyen Kam’ların) ve Kara Şamanlar’ın (karanlığı çağıran, intikam ve güç peşinde koşanların) kuşaklardır bitmeyen mücadelesine… Bu savaşın ortasında iki efsanevi emanet vardır: Felaketleri susturan, yağmuru çağıran, hastalıkları kovduğu söylenen “Yada Taşı” Ölümsüzlüğün sırrını sakladığına inanılan gizemli “Şifa Yazıtı”

Kutsal objelerin peşinde işlenen cinayet, yalnızca bir başlangıçtır; asıl sıkıntı, bu emanetlerin kimin eline geçeceğidir. Bu koşuşturmanın içinde karakterler, sevgi ile adalet ortasında sıkışır; kimisi akın yolunu, kimisi karanın davetini dinler. Her biri kendi vicdanıyla, geçmişiyle ve içindeki gölgeyle yüzleşmek zorundadır.

“Romandaki her şey büsbütün hayal ürünü… Lakin ilhamı büsbütün gerçek” diyen Suat Kozluklu, romanı hakkında şöyle diyor:

“Bu roman yalnızca bir cinayet ve gizem öyküsü değil; birebir vakitte sevgi, adalet ve vicdan üzere insan olmanın en temel hislerini sorgulayan derin bir seyahat. Karakterlerim, gerçek hayatta olduğu üzere, sevgi ile adalet ortasında sıkışıp kalıyor; bu çatışma onları zorla kendi iç dünyalarıyla yüzleştiriyor. Umarım okuyanlar bu öyküde kendinden bir modül bulur, satır ortalarında kaybolurken hem yeni hisler keşfeder hem de şu gerçeği bir kere daha fark eder: Farkında olsak da olmasak da, düğünlerimizde, cenazelerimizde, nazar boncuğunda, kurşun döktürmede, yağmur duasında, bile Tengrizm ve Şamanizm’den gelen izler iç içe geçmiş durumda. Bugün “batıl” diye küçümsediğimiz pek çok gelenek, aslında binlerce yıllık bir bilgelik ve derin bir mana taşıyor. “KAM Davası” işte bu görünmez mirası, gerçek bir Anadolu köyünde yine gözler önüne seriyor. Tahtakuşlar’ın rüzgârı daima bizimle olsun…”

“KAM Davası” bilhassa şu okurların ilgisini çekecek: polisiye ve tansiyon tutkunlarının yanı sıra Şamanizm meraklılarının.

Kısacası:

Bir yandan tüylerinizi diken diken edecek bir cinayet romanı, bir yandan “Bu topraklarda hâlâ bu türlü inançlar, bu türlü beşerler yaşıyor” dedirterek içinizi ısıtacak bir Anadolu masalı.

patronlardunyasi.com