Mahkeme belgelerine nazaran bu çalışma, Anthropic’in 2024 yılında başlattığı ve “Project Panama” ismi verilen bâtın bir proje kapsamında yürütüldü. Projenin maksadı, “yapay zekâ modelini eğitmek için mümkün olduğunca geniş bir kitap arşivi oluşturmak” olarak açıklandı.
Belgeler, şirketin bu metodu bilhassa tercih ettiğini, zira kitapları satın alıp taramanın, yazarlarla tek tek lisans muahedesi yapmaktan daha süratli ve pratik görüldüğünü ortaya koydu. Lakin bu yaklaşımın telif haklarını ihlâl edip etmediği, açılan davaların temelini oluşturuyor.
Dava belgelerinde ayrıyeten, Anthropic’in daha evvel muharrirler tarafından açılan öbür bir telif davasında yüksek meblağlı bir uzlaşmaya gittiği bilgisi de yer aldı. Yeni dokümanlar ise şirketin kitap temini ve kullanımı konusunda şimdiye kadar bilinmeyen detayları ortaya çıkardı.
Mahkeme dokümanlarında ayrıyeten, Anthropic’in kitap toplama sürecinde “gölge kütüphaneler” olarak bilinen ve telifli yapıtların müsaadesiz paylaşıldığı çevrim içi arşivlerden de yararlandığı tezlerine yer verildi. Belgelere nazaran, şirketin kurucu ortaklarından birinin bu kaynaklardan birtakım kitapları indirerek şirketin yapay zekâ eğitim bilgilerine dahil ettiği öne sürüldü.
Uzmanlar, Anthropic örneğinin, yapay zeka şirketlerinin hangi kaynakları hangi hudutlar içinde kullanabileceği sorusunu yine gündeme getirdiğini tartışıyor.
Dava evrakları, Anthropic’in kitapları tek tek lisanslamak yerine toplu satın alıp fizikî olarak imha ederek dijitalleştirmeyi, hukuksal riskleri azaltan bir prosedür olarak değerlendirdiğini gösteriyor. Bu yaklaşımın, başka büyük teknoloji şirketleri tarafından da misal biçimde benimsendiği, Meta, Google ve OpenAI hakkında açılan davalarda da gündeme geldiği söz ediliyor.
Hukukçulara nazaran bu davaların sonucu, yapay zekânın eğitiminde telifli yapıtların gelecekte nasıl kullanılacağını belirleyecek kritik emsaller oluşturabilir.
patronlardunyasi.com